روزنوشت و خاطرات یک نوجوان

این وبلاگ رو برای آزاد کردن افکار درونم ساختم ...

روزنوشت و خاطرات یک نوجوان

این وبلاگ رو برای آزاد کردن افکار درونم ساختم ...

بایگانی
آخرین مطالب
  • ۹۶/۰۹/۲۳
    10
  • ۹۶/۰۹/۱۳
    9
  • ۹۶/۰۹/۱۳
    8
  • ۹۶/۰۸/۰۷
    5
  • ۹۶/۰۸/۰۶
    4
  • ۹۶/۰۸/۰۶
    3
  • ۹۶/۰۸/۰۶
    2
  • ۹۶/۰۸/۰۵
    1

8

دوشنبه, ۱۳ آذر ۱۳۹۶، ۱۰:۲۴ ق.ظ

مشکلی که تمام این دوران باعث عقب افتادن من و خیلی دیگه از مسائل و شکست هام شده بود رو پیدا کردم ، این مشکل چیزی نیست جز کمال گرایی ، مشکلی که باعث شده بود توی تمام این دوران توی خیلی از کارها شکست بخورم و همیشه از خودم ناراضی باشم ... متن های زیر رو دیروز که با کمال گرایی تو خودم آشنا شدم ، تو ساعت های مختلفی نوشتم ...



1 :
احساس میکنم توی این چند ساعتی که از فهمیدن مشکل ام میگذره ، اندازه تمام حس های بدی که از شکست های پیاپی ام توی این چند سال داشتم حس خوب دارم تجربه میکنم . ماجرای امروز از برنامه ریزی های قالبا منجر به شکست قبلی ام شروع شد و اینکه ناخودآگاه کلمه کمال گرایی رو توی گوگل سرچ کردم ، بخوام یه ذره عقب تر برگردم میتونم بگم از اونجا شروع شد که امسال سال چهارم رو  دارم غیر حضوری میخونم و تو ابدای سال تصمیم گرفتم مدرسه نرم و خودم تو خونه بخونم ، و الان که تقریبا سه ماه از شروع مدارس و تموم شدن تابستون میگذره ، من باز هم به اون نتایجی که اول سال تو ذهن ام داشتم نرسیدم ... واقعا برام شکه آور بود که درس ها رو نگاه کردم که ببینم چقدر پبش روی داشتم و نتیجه این بود که توی هر درس تو بخش های ابتدایی فصل های اول گیر کرده بودم ... همین وضع برای یک هفته پیش هم دوباره برام پیش اومد که تصمیم گرفته بودم جبران تمام کارهای قبلی ام رو بکنم و این یک ماه مونده تا امتحانات ترم اول رو همه درس ها رو جلو بیارم ... باز هم توی این یک هفته به مشکل برخوردم تا اینکه امروز دوباره با خودم گفتم این بار دیگه جبران میکنم و میخوام روزانه 17 ساعت درس بخونم و بتونم خودم رو جلو بندازم ...
حالا که دارم فکر میکنم  میبینم خیلی درگیر کمال گرایی هستم ، با یک نگاه به گذشته ام میبینم توی خیلی دیگه از زمینه به جز درس هم دچار کمال گرایی بودم ، خرید کردن ، ارتباط با دیگران ، اهمیت بیش از حد به مکان مطالعه ، هدف هایی که هیچ وقت بهشون نرسیدم  خیلی چیزهای دیگه ...
نمیدونم مشکل از من بوده و من تمام پتانسیل ام رو برای به ثمر رسیدن شون به کار نبردم و یا یک چیزه دیگه باعث شده ... همین فکر دوباره بهم میگه دوباره همون شیوه مطالعه رو ادامه بدم ولی این بار جدی باشم و 17 ساعت کار کنم ... ولی فرق اش شاید با دفعات قبل این باشه که اون کمالگرایی رو از خودم دور کنم ... واقعا از فهمیدن اینکه کمال گرایی چقدر تو کار هام و رفتارهام تاثیر داشته تعجب میکنم ... چقدر روزهایی بودن که به خاطر از دست دادن چند ساعت تمام روز رو ول کردم و به امید فردا کنار گذاشتم ... چقدر روزهایی که گفتم الان یک ساعت بخوابم تا انرژی داشته باشم درس رو با قدرت بیشتر شروع کنم ولی خوابیدم و یک ساعت بعد بیدار نشدم ... تازه بعدش هم که بیدار شدم چون از اون یک ساعت بیشتر خوابیده بودم و برنامه قبلی ام به هم خورده بود باز هم درس رو شروع نکردم ...
واقعا شاید اگه مشکل کمال گرایی رو نداشتم تو سال سوم دبیرستان یعنی پارسال میتونستم یک نتیجه خوب و بهتر کسب کنم و بهترین کلاس بشم ... این بهترین کلاس شدن هم شاید خودش کمال گرایی باشه . این رو چه جور میتونم کنار بزارم ؟ حسی که همیشه دوست داشتم از دیگران بهتر باشم و تشویق ام کنن و به عنوان بهترین شناخته بشم ... نمیدونم این حس ، حسه خوبیه  یا بدیه ، متوجه شدم کمال گرایی در کل چیزه خوبی نیست پس اگه تو اون موارد قبلی زندگی ام خوب نبوده پس اینجا هم شاید خوب نباشه ... میگن آدم باید با خودش رقابت کنه ، شاید خودم رقیب اصلی خودم باشم ولی اینجوری باز هم کمال طلبی حساب میشه !!! چه جور تو اینجور مواقع خوبه ولی تو مواقعی که میخوای بین بقیه بهترین باشی درست حساب نمیشه ؟؟
باید بیشتر روی تاثیراتی که کمال طلبی روم داشته جستجو کنم ، امیدوارم بتونم این مشکل رو از بین ببرم ... یه حسی بهم میگه با کنار رفتن کمال طلبی ، خیلی خیلی تو وضعیت حال و آینده ام تغییر اتفاق میوفته ...


2:

من آدم کاملی نیستم ، ولی میتونم اهداف والایی داشته باشم و براشون تلاش کنم ، دور گذاشتن کمال گرایی به این معنی نیست  که من بیخیال آرزو هام و خواسته هام بشم ،دور گذاشتنش یعنی من برای رسیدن بهشون میجنگم ولی من آدم کاملی نیستم و امکان اینکه کار ها رو همه رو در حد کمال انجام بدم وجود نداره
، و همین باعث شده تا از شروع کارها اجتناب کنم ، این رو هم باید بدونم که تمام آدم های دیگه هم کامل نیستن ، هیچ کدومشون هیچ کدوم از این هفت میلیارد انسانی که دارن زندگی میکنن ، هیچ کدوم کامل نیستن ... یه جمله هست که خیلی به الهام بخشه

ما باید نقش ضروری و برحق شکست رو به رسمیت بشناسیم و به خودمون اجازه بدیم به عنوان بهایی که نمیتونیم ازش اجتناب کنیم ، برای مدتی بسیار طولانی شاید حتی چند دهه کارها رو به شکلی کاملا ناقص انجام بدیم تا در نهایت به چیزی برسیم که از دید دیگران موفقیتی یکباره و بی مقدمه خواهد بود

این جمله یعنی اصل موفقیت توی ما انسان ها همون انجام دادن کارها به صورت ناقص و پذیرفتنشون و خوشحالی به خاطر هرقدم برای پیشرفت توی این کارهاست ، واقعا هم راسته ، دیگه وقتی دغدغه انجام یک کاری به صورت کامل رو ندارم میتونم بدون هیچ مشکلی اون کار رو انجام بدم و استرس انجام  شدن کاملش رو نداشته باشم، همونطور که گفتم من مثل هیچ یک از آدم های دیگه مثل مقدس یا انیشتین نیستم ، من خودم هستم و هر موقع بتونم از دیروز خودم جلو بزنم و پیشرفت کنم اون روز روزه من خواهد بود ... همون مفهمومی که همیشه شنیده بودمش ولی درک اش نکرده بودم و الان به درک درستی ازش رسیدم خداروشکر



تنها چیزی که برای ادامه نیازه ، انجام یه کار و شروع متفاوت اش با قبل و کنار گذاشتن عادت های اشتباه قبلی امه ، خدا رو شکر که تو این سن با مشکل خودم مواجه شدم و درک اش کردم ... الحمدلله



3:
راهی که در پیش گرفتم راه شکست سیل زیادی از آدم هایی بوده که اون ها هم مثل من فکر میکردن ... ما انسان هستیم و قوه ی فکر و تفکر و احساسات مون مثل همدیگه است و نمیتونیم اختلاف فضایی ای که تو ذهن مون داریم رو با بقیه به وجود  بیاریم ... تنها جایی که میشه اختلاف و برتری ایجاد کرد نزد خداونده و اینکه کدوم یکی از از ما کمال طلبی بیشتری برای رسیدن به معنویات و خداوند داریم و تنها کمال طلبی ای که واقعا مفیده همین نوع کمال طلبی هستش ...
برای رسیدن به موفقیت باید از همین کارهای کوچک شروع کرد ؛ از همین کارهای ناقص و غیر کامل و فقط مسیر و حرکت رو ، رو به جلو به چرخش درآورد و تنها چیزی که این وسط قابل مقایسه است ، مقایسه خودمون با خودمونه
این که نسبت به روز قبل مون چقدر تونستیم بهتر باشیم و پیشرفت داشتم .... مقایسه خود با دبگران نتیجه ای جز نابودی نداره ... من هیچ وقت نمیتونم خودم رو با مقدس ،جوان مرد ، انیشتین ، نویر و بزرگترین و باهوش ترین و خوشتیپ ترین و با اراده ترین و با تقوا ترین و ترین و ترین و ... مقایسه کنم ، تنها چیزی که میتونم مقایسه کنم خودم با خودم هستم ... و توی آینده اگه نسبت به بقیه از موقعیت کمتری برخوردار باشم ولی پیش خودم در حال پیشرفت و بالاترین استاندارد باشم ، اون مقایسه اشتباهه اشتباهه اشتباهه ، تنها کس و چیزی که من واقعا میتونم مقایسه اش کنم وجود خودم هستش و گذشته ای که داشتم و آینده ای که انجام میدم ... و اگه توی این مسیر از گذشته خودم عقب تر بیوفتم اونجاست که احساس خطر میشه  دارم به سمت اشتباهی پیش میرم ولی اون  جایی که حتی یک ذره نسبت به دیروز ام بهتر شدم او روز عالی ترین روز منه چون تلاش برای پیشرفت رو کنار نگذاشتم و به داشته و مرحله قبلی خودم راضی نبودم و برای پیشرفت ام تلاش کردم .... من این مشکل رو از بین میبرم و الان هم با توجه به مرحله اول یعنی شناسایی مشکل ام ، از دیروزه تمام عمرم یک قدم جلو ترم و وای که این چه حسه خوبیه که دارم پیشرفت میکنم ، از این به بعد یه دفتر کنار میزارم و مقایسه هام رو اون جا انجام میدم .... اینم یه پیشرفت دیگه :) مرسی خدا جونم 



4 :
توی این چند وقت اثرش رو توی زندگی و درس ام دیدم که بدون اینکه بفهمم چقدر از وقت ام رو فقط به خاطر کمال گرایی ای که توی مطالعه داشتم و میخواستم هر مبحث رو عالی جمع کنم دیدم .
حتی یک مبحث رو هم نتونستم اونجور که کمال گرایی از من میخواست جمع کنم ....  



5:
همونطور که من متفاوت ام و توی بعضی از چیزها متفاوت ام بقیه و تمام 7 میلیارد انسان دیگه هم متفاوت هستند وتوی خیلی چیزها با هم متفاوت ان و همین تفاوت ماست که انسان بودن ما رو شکل داده . تنها کاری که میتونم برای بهتر شدن انجام بدم بهتر شدن از دیروز خودم و مقایسه با گذشته خودمه ، اصل موفقیت اینجاست که آدم ها چقدر از استعداد ها وقابلیت های نهفته توی وجود خودشون رو شکوفا میکنن .  استعداد ها و ویژگی های تمام این 7 میلیارد نفر با هم فرق میکنه و وقتی آدم ها میان خودشون رو با آدم های دیگه مقایسه میکنن  باعث میشه سرخورده و ناراحت بشن و در حسرت این باشن که چرا به اون مرحله اون شخص مقابل نرسیدن ، در حالی که اگه این رو درک کنن که تمام آدم ها استعداد هاشون فرق میکنه دیگه ناراحتی ای سراغشون نمیاد و فقط روی خودشون کار میکنن و با خودشون رقابت میکنن که هر روز بهتر بشن و استعداد هاشون رو شکوفا و پیدا کنن ،   این کاملا یه چیزه مشخص و مفهوممه واسه من به طوره شخصی که نمیتونم تبدیل به یک شخصیت بزرگ ادبیات فارسی که شعر هایی عالی و در حد بزرگان میگه تبدیل بشم چون استعدادش توی وجودم نیست و علاقه ای هم بهش ندارم  ولی توی موارده دیگه 
مثلا یه ورزشی مثل


 ورزش بوکس زنی من فکر میکننم میتونم توی این ورزش به پیشرفت برسم ،ولی هیچ چیزی نمیتونه به من بگه که آیا تبدیل به بزرگترین بوکس زن تاریخ یا حداقل در حد بوکس زن معروف مایکل تانسون میرسم یانه ... بلکه این موضوع رو باید خودم ادامه بدم و سعی ام رو بکنم هر روز از روز قبلی ام بهتر باشم  و بیشترین تلاش رو که میتونم برای این بهتر شدن انجام بدم ... ولی با تمام این تلاش ها باز هم هیچ تضمینی وجود نداره که آیا به اون حد میرسم یا نه ،، شاید استعداد من توی این زمینه در حد متوسط باشه و به اون سطح تامسون نرسم ولی من تمام تلاش ام رو برای ارائه بهترین نسخه از خودم انجام دادم ... شاید هم سطح من از تامسون بالاتر بزنه ولی اینجا باز هم من  تلاش خودم رو ادامه میدم که از دیروز بهتر باشم

در واقع رسیدن به اون نتیجه مهم نیست ، بلکه هر روز بهتر از دیروز بودن و ارائه بهترین نسخه خودمون تو اون روز مهمه ...   اون مرحله از مقام مثل جای تامسون از نظر مردم یه موفقیت یکباره و بدون مقدمه برای اون فرده ولی اون موفقیت ترکیبی از استعداد و مهم تر از اون میزان تلاشیه که اون فرد برای هر روز بهتر شدنش انجام داده و تمام این پشت صحنه فرد در نظر مردم به شکل یک پیروزی در میاد ، حتی توی این حالت هم شاید اون فرد قابلیت بهتر شدن از روز قبل اش رو داشته باشه و با این حرف که از نظر مردم به کمال رسیده راضی نمیشه بلکه کمال خودش رو در این میبینه که هر روز به بهترین نسخه ای که از خودش میتونه برسه و اعمال نظر دیگران در مورد اینکه الان اون بهترینه باعث نمیشه دیگه بهتر شدن رو کنار بزاره و عقب بشینه . همین حالت توی چند درجه پایین تر هم میتونه اتفاق بیوفته و فرد مقایسه هایی که ازش میشه رو دیگه قبول نداره بلکه شناخت خوبی از خودش داره و دیگه فکرش به این نیست که چرا به اون درجه نرسیدم یا فلان موقعیت رو ندارم بلکه تمرکزش رو اینه که از تمام فرصت و وجودی که در اختیارشه به بهترین صورت استفاده کنه ... ممکنه همین فرد هم به یک درجه برسه که از نظر دیگران موفقیت محسوب میشه ؛ ممکنه هم هیچ وقت به اون جایی که دیگران اون رو در زمینه ای به نام یک فرد موفق تعریف کنن نرسه ، توی هر دوی این حالت ها فرد هیچ نارضایتی ای از خودش نداره چون  تا جایی که تونسته و براش ممکن بود سعی کرده به بیشترین مرتبه ای که میتونسته برسه ولی فقط در صورتی که بیشترین تلاش خودش رو برای بهتر بودن از روزهای قبلی اش انجام داده باشه و گرنه فرقی با یک انسان تنبل که فقط زندگی اش رو با خوردن و خوابیدن گذرونده نداره    
 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی